mov

9. Initiatiefvoorstel Schuldhulpverleninng PvdA:
pilot project Kanaleneiland en Overvecht


De zorg om de medemens die uit dit plan spreekt is bemoedigend.
Maar is het op dit moment ook het het juiste instrument?

Een te laag inkomen heeft een aanvulling nodig of het wegstrepen van aktiviteiten.
Lenen kan niet want het inkomen is daarvoor al vaak te laag.
Hoe krijg je dan schulden? Nou mogelijk door vertraagd betalen.

Veel mensen maken al gebruik van StadsGeldBeheer. Dat houdt in dat het geld beheerd wordt.
Schuldhulpverlening gaat hoop ik minder ver.
Het zijn allemaal erg zware middelen, die de indruk wekken dat er gedweild wordt met de kraan open.

De beste oplossing zou natuurlijk zijn die kraan wat dicht te draaien. Dat wil zeggen: meer koopkracht voor de minima. Dan wordt tegelijkertijd de omvang van de schuld die men kan hebben verruimd en loopt het volume van mensen die naar dit soort voorzieningen moeten terug.

Nu is daar natuurlijk ook wel het één en ander aan gedaan (op het gebied van bijzondere bijstand).
Echter daar hebben zich in korte tijd wel erg veel veranderingen voorgedaan.

Zou het misschien niet anders moeten?

In Utrecht lopen inmiddels erg veel daklozen, thuislozen en minimaal gehuisvesten rond. Ik schat het percentage op één procent van de bevolking. Dat zijn er dan minder dan 2500. Dat is schokkend veel. Ik gebruik daarvoor de cijfers van het Trimbos onderzoek ' Opgevangen in Utrecht : ... ' . De auteurs berekenen in dat rapport dat er mogelijk 984 daklozen zijn plus nog eens 414 daklozen jonger dan 26 (in die twee groepen zit door de gescheiden opvang nauwelijks een overlap). De vrouwenopvang is niet meegenomen, die komt daar dus nog bij. Krakers vielen ook buiten het vizier en men heeft zeer selektief gekeken. De auteurs zijn niet de straat opgegaan.

Dus dit is echt slechts het topje van de ijsberg.

Volume en kwaliteit van de opvang moeten beter.
Wanneer de centrale vestiging van de Openbare Bibliotheek langer open zou zijn, zou dat al veel helpen.
De huidige openingstijden zijn echt veel te bescheiden.
Ook het goed funktioneren van SoZaWe zou zeer helpen.En naast geldbeheer en schuldhulpverlening zou mogelijk ook het aanbod van een goede administratieve ondersteuning gedaan kunnen worden.

Zou er niet een daklozenfonds naar analogie van het woonlastenfonds kunnen komen?
En natuurlijk die daklozentoeslag zou toch hoger kunnen? Dit houdt mensen langer dan nodig is in het circuit.
Daklozen zouden naar mijn gevoelen een toeslag van vijftig procent minimumloon moeten krijgen.
Dan is veel van de pijn verzacht en een stevig steuntje in de rug in moeilijke tijden haalt veel frustraties weg.

Aan de basis mogen geen gaten vallen. En u zou voor een zekere overlap kunnen zorgen. De huidige situatie is zo dat er helemaal niets mis mag gaan. Dakloos worden (en dat gaat snel, want het systeem is al uitgehold) is een verschijnsel met een alarmerende omvang. De maatschappelijke kosten ervan zijn hoog.

Er valt natuurlijk ook een verordening op huisuitzettingen en het afsluiten van nutsvoorzieningen te bedenken. Een zorgvuldige werkwijze waarbij het één niet gebeurt zonder eerst het ander gescheckt te hebben. Er zou daarbij een zorgvuldig protocol gehanteerd kunnen worden (met name bij de besluitvorminng).
U zou ook de buitengewoon mensonvriendelijke GG & GD nota's over vervuilde terrreinen en personen eens kunnen herzien.

Ik denk dat de capaciteit van het productteam Bijzondere Doelgroepen uitgebreid moet worden. Laat mensen er zelf voor kiezen in plaats van te wachten tot ze weer dakloos worden. Nog makkelijker bereikbaar en zeker langer open. Het zou mogelijk moeten gaan worden die dekenuitleen daar onderdak te brengen. Zou u hier niet 1 pilot project kunnen doen?
Zou u het wijkgerichte niet -vooralsnog- kunnen laten vervallen? Eerst moet het produkt geschapen worden en dat bezweer ik u moet u landelijk aanpakken. Dan zijn er ook de middelen om er de noodzakelijke power onder te zetten. Wanneer het produkt er eenmaal is -een aangepaste, praktische en hoogwaardige kennisoverdracht- kun je dat verspreiden.
U zou eens aan een haalbaarheidsstudie kunnen denken. Soms moet er niet gekozen worden tussen alternatieven, maar is de situatie zo nijpend dat er op meer fronten gewerkt moet worden.
De schuldhulpverlening moet ook in staat gesteld worden om te kunnen werken. Een aanvaardbaar inkomen en onderdak zijn daarbij essentiële randvoorwaarden.

Een verhoging van de daklozentoeslag met 5% kost u -bij het huidige aantal- twee ton.

Die twee ton zou een geweldige afstopping betekenen in het ontwrichten van mensenlevens.


10. Tussenrapportage Verbeterplan [SoZaWe] ...


De tussenrapportage stemt niet vrolijk.
Ik vind het onleesbaar.
Ik ben bang dat deze tussenrapportage veel bloot legt over de werkwijze van SoZaWe.
Dat kan echt absoluut niet.

Op bladzijde twaalf staan een paar voorbeelden.
De bijzondere bijstand voor duurzame gebruiksgoederen is na de ruimere invoering nog een aantal malen gewijzigd. Tot één juli 1998 was het nog een bedrag ineens. Zij het dat al vrij snel na de jaarwisseling een huisbezoek van de bijstandsconsulent(e) voorwaarde werd. Dat is natuurlijk een dwaas gebruik van kostbare menskracht. En het is de manier om het goede personeel kwijt te raken.
De nieuwe periode loopt nu opeens van juli tot juli.
Dat boort cliënten de eerste helft van 1998 door de neus. Dat hoeft toch niet?
De bijstandsverordening heet marginaal aangepast te zijn.
Er is een speciale daklozentoeslag uitgevonden.
Daarmee is struktureel iets goeds gedaan.
Er komen nu gegevens beschikbaar.
Dat kun je naar mijn gevoel zo niet beschrijven.

En dan de software. Ik kom er bij agendapunt elf op terug.


[11. het verslechterplan]
Geen organisatie kan eigenlijk zonder goede automatisering.
Het meest gebruikte software pakket is SZW+ van K + V van Alphen onder de vleugels van de Sanderinkgroep.
Dat lijkt niet echt aan de wensen te voldoen.
Dat dames en heren is onbestaanbaar.

De stad Utrecht is meen ik de grootste werkgever van de stad. Te groot ga je bijna denken. ''Met minder meer'' is soms de oplossing. De stad dient te zorgen voor een competente ondersteuning op het gebied van informatica.
Dat vraagt een hoog abstractie niveau en op SZW maken ze dat duidelijk niet mee. Dit kan niet.
Het is mij inmiddels wel duidelijk dat de dienst aan iets flexibelers toe is.
Het boek Object Success door Bertrand Meyer opent voor hen die hierover beslissen wellicht nieuwe perspectieven.
Mocht men nog meer willen, de man geeft een studiedag in Amsterdam op acht maart 1999.

Een laatste opmerking: de geuniformeerde bewakers doen hun werk tactvol.









© jj ruiter utrecht 1999

Vanaf 22 februari 1999: